in alles slaapt een x-liedje

Creative Commons License

X80 Het moet wel liefde zijn
tekst en muziek: Henk Harmsen (op de melodie van X106)

opgaan in de chaos
van een grote stad
dwalen langs rivieren, bossen,
snelweg of klompenpad
bloemen lonken langs de berm, voor-
bijgangers worden weer klein
ongekend bijzonder
kan het ook liefde zijn

alles is een wonder
tot de laatste zucht
zijn we vissen in het water
vogels hoog in de lucht
eten, drinken, lachen, beminnen,
afscheid, ongrijpbare pijn
jij en ik een wonder
het moet wel liefde zijn

het moet wel liefde zijn
het moet wel liefde zijn


Why, who makes much of a miracle?
As to me I know of nothing else but miracles,
Whether I walk the streets of Manhattan,
Or dart my sight over the roofs of houses toward the sky,
Or wade with naked feet along the beach just in the edge of the water,
Or stand under trees in the woods,
Or talk by day with any one I love, or sleep in the bed at night
with any one I love,
Or sit at table at dinner with the rest,
Or look at strangers opposite me riding in the car,
Or watch honey-bees busy around the hive of a summer forenoon,
Or animals feeding in the fields,
Or birds, or the wonderfulness of insects in the air,
Or the wonderfulness of the sundown, or of stars shining so quiet
and bright,
Or the exquisite delicate thin curve of the new moon in spring;
These with the rest, one and all, are to me miracles,
The whole referring, yet each distinct and in its place.

To me every hour of the light and dark is a miracle,
Every cubic inch of space is a miracle,
Every square yard of the surface of the earth is spread with the same,
Every foot of the interior swarms with the same.
To me the sea is a continual miracle,
The fishes that swim--the rocks--the motion of the waves--the
ships with men in them,
What stranger miracles are there?

Walt Whitman (1819-1892)